O nas – Kim jesteśmy? Co, gdzie i dlaczego robimy?

Zdrowie to najcenniejszy dar, jaki mamy. Każdy człowiek powinien mieć dostęp do opieki medycznej. Ale co, jeśli brakuje na to środków? Co, jeśli do najbliższego szpitala jest za daleko? Zdrowie ma się tylko jedno. Dlatego tam, gdzie możemy – pomagamy.

Jak to działa?

Zdrowie dzieci, osób starszych oraz mnichów w klasztorach jest dla nas priorytetem. Jesteśmy w stałym kontakcie z dyrekcjami szkół, domów opieki i klasztorów, a zebrane środki rozdzielamy zgodnie z ich najbardziej palącymi potrzebami. Dbamy o pełną transparentność: publikujemy kompletną dokumentację, aby każdy darczyńca mógł zobaczyć, komu dokładnie pomógł.

Możesz wesprzeć ten projekt, kupując certyfikat:

Zima w Himalajach jest długa, surowa i mroźna. Temperatury regularnie spadają do -30°C, a często bywają jeszcze niższe. Starszych Tybetańczyków nie stać na ogrzanie całych domów. Ich jedynym źródłem ciepła są małe piecyki na środku pokoju, w którym spędzają dnie. Palą w nich suszonym nawozem lub drewnem, jednak dla wielu z nich zakup opału to wydatek ponad siły. Podarujmy im ciepło razem!

Jak to działa?

Dzięki współpracy z Tybetańskim Rządem na Uchodźstwie znamy sytuację najuboższych rodzin i seniorów w Ladakhu. Każdego roku, przed nadejściem zimy, lokalne władze kupują worki suszonego nawozu oraz drewna i rozdają je najbardziej potrzebującym. Następnie otrzymujemy pełną dokumentację, a Państwo mogą zobaczyć uśmiechy na twarzach starszych ludzi, dla których ta pomoc oznacza przetrwanie zimy w godnych warunkach.

Ubogich seniorów jest o wiele więcej, niż jesteśmy w stanie obecnie wesprzeć. Dołącz do nas! Dzięki Tobie starsi ludzie ogrzeją się przy ciepłym piecu, a Ty zyskasz poczucie, że Twój gest ma wielkie znaczenie.

Gdzie pomaga projekt Ciepło ProTibet?

W skali roku projekt niesie pomoc około 80 rodzinom na płaskowyżu Changtang, którym dostarczamy opał, a także wspieramy ich poprzez przekazywanie kóz (łącznie 800 sztuk) wraz z paszą. Przygotowania do zimy muszą ruszyć z dużym wyprzedzeniem. Każda akcja jest dokładnie konsultowana z liderami lokalnych społeczności, aby pomoc trafiała tam, gdzie jest najbardziej potrzebna.

Możesz wesprzeć ten projekt, kupując certyfikat:

Życie w buddyjskich klasztorach w Himalajach Indyjskich niesie ze sobą wiele radości, ale też codziennych wyzwań. Projekt Klasztor ProTibet odpowiada na bieżące potrzeby mnichów oraz mniszek i ma na celu poprawę trudnych warunków, w jakich żyją.

Jak to działa i gdzie pomaga projekt Klasztor ProTibet?

W ramach projektu wspieramy obecnie 9 klasztorów:

• Klasztory żeńskie w Dolinie Spiti: Kowang (szkoła Sakja), Pin (szkoła Njingma), Pangmo (szkoła Gelug), Morang (szkoła Gelug).
• Klasztory męskie w Dolinie Spiti i Dharamsali: Rangri (szkoła Sakja), Komik (szkoła Sakja), Ki (szkoła Gelug), Diskit (szkoła Gelug), Namgyal (szkoła Gelug).

Głębokie oddanie studiowaniu pokojowego dziedzictwa Buddy oraz płynąca z serca dobroć mnichów i mniszek zasługują na najwyższy szacunek. To prawdopodobnie jedne z ostatnich pokoleń tak żarliwych praktykujących – tradycja ta stopniowo ustępuje miejsca współczesnemu stylowi życia i nowym ambicjom.

Możesz wesprzeć ten projekt, kupując certyfikat:

Życie tybetańskich nomadów jest całkowicie zależne od ich stad. Większość z nich nie potrafi czytać ani pisać, a odnajdywanie się w realiach miejskich jest dla nich niezwykle trudne. Żyją wysoko w górach, w niewyobrażalnie surowych warunkach, a cały ich dobytek mieści się w jednym namiocie. Do przetrwania potrzebują jedynie swojej społeczności i stad kóz. Jednak zimy na płaskowyżu Changtang stają się coraz bardziej srogie – zwierzęta głodują i umierają. A bez kóz tradycyjne życie nomadów przestanie istnieć.

Nie pozwólmy, aby te zwierzęta ginęły z głodu. Pomóżmy koczownikom przetrwać w górach i ocalić ich wyjątkowy styl życia.

Jak to działa?

Dzięki współpracy z Tybetańskim Rządem na Uchodźstwie znamy sytuację najuboższych nomadów w Changtangu. Każdego roku, przed nadejściem najcięższych mrozów, lokalne władze kupują worki z paszą i rozdają je rodzinom żyjącym na płaskowyżach i w odległych wioskach. Wiosną, jeśli zachodzi taka potrzeba, dokupowane są kozy, aby odbudować stada, które poniosły największe straty. Naszym głównym celem jest jednak zapobieganie tym stratom poprzez zapewnienie odpowiedniej ilości paszy.

Po zakończeniu akcji otrzymujemy pełną dokumentację. Mogą Państwo wtedy zobaczyć twarze tych ludzi – choć naznaczone surowym wiatrem i mrozem, to pełne pokory i głębokiej wdzięczności za okazaną pomoc.

Los ubogich nomadów i ich stad nie jest nam obojętny. Dołącz do nas i nie pozwól im głodować.

Możesz wesprzeć ten projekt, kupując certyfikat:

Dzieci nomadów żyją wysoko w Himalajach, przez co – szczególnie zimą – dostęp do edukacji jest dla nich całkowicie odcięty.

Zimowa Szkoła Nomadów „Winter Tuition” to trzymiesięczny program edukacyjny stworzony specjalnie dla nich. Zajęcia odbywają się w ogrzewanych pomieszczeniach, a prowadzą je doświadczeni nauczyciele. Mali koczownicy uczą się tutaj czytania, pisania i liczenia, a oprócz wiedzy otrzymują także pełnowartościowe posiłki.

Program „Winter Tuition” od ponad dekady wspiera grupę 50 dzieci na płaskowyżu Changtang w Ladakhu. Obecnie rozszerzamy go na kolejne 300 dzieci w centralnej części Ladakhu.

Szkoła jest podzielona na klasy dopasowane do wieku i poziomu wiedzy uczniów. W wyżej położonych rejonach dzieci uczą się wspólnie w niewielkich, łatwych do zmontowania pawilonach z przezroczystym dachem, ogrzewanych małymi piecykami. Z kolei w centralnym Ladakhu zajęcia odbywają się w budynku szkoły, który wymaga pilnego remontu. Program zapewni uczniom i nauczycielom odpowiednie warunki lokalowe w najzimniejszych miesiącach roku.

Dzieci mają do dyspozycji materiały edukacyjne, sprzęt audiowizualny, przekąski oraz gorącą herbatę. Uczęszczają również na zajęcia jogi i mogą rozwijać pasję do czytania dzięki dostępowi do szkolnej biblioteki.

Edukacja to fundament lepszej przyszłości. Czy myślisz podobnie?

Gdzie już pomógł projekt Szkoła ProTibet?

• Wioska Dziecięca SOS THF – Mussoorie: Utalentowani młodzi ludzie, którzy kończą naukę w THF, kontynuują edukację na uniwersytetach. Wspieraliśmy ich stypendia wyższymi kwotami (w przeliczeniu dziesiątki tysięcy koron).
• Szkoła Klasztorna Diskit:: Klasy 1–5 w szkole klasztornej Diskit w Dolinie Nubra w Ladakhu są wspierane finansowo w ramach projektu Szkoła ProTibet już od ponad 12 lat.
• Szkoły w Tybecie – Gyalten:: Wspieraliśmy tybetańską szkołę Gyalten w latach 2012–2018. Zakupiliśmy przybory szkolne i podręczniki, sfinansowaliśmy remont internatów, wyposażenie kuchni, pomieszczeń socjalnych oraz zakup innego niezbędnego sprzętu. Łącznie szkoła otrzymała od nas wsparcie o wartości ponad 1 250 000 CZK.
• Centrum Drokpa – Tybet:: Przez wiele lat wspieraliśmy ten ośrodek edukacji nomadów. Zakupiliśmy 100 podręczników dla dzieci, dofinansowaliśmy kwartalne pensje nauczycieli i wyposażyliśmy szkolną kuchnię. Niestety, ośrodek został zamknięty przez chińskie władze.
• Szkoła Maga – Tybet: Do 2013 roku wspieraliśmy tybetańskie dzieci ze Szkoły Maga, przekazując na ich edukację ponad 250 000 CZK.
• Winter Tuition – Ladakh: Od ponad dziesięciu lat projekt wspiera zimową edukację dzieci nomadów w Ladakhu. W Changtangu z tej możliwości regularnie korzysta ponad 30 dzieci. Od 2024 roku zimową szkołą zostało objętych kolejnych 300 dzieci w centralnym Ladakhu.

Możesz wesprzeć projekt poprzez zakup certyfikatu:

Zdrowie ma się tylko jedno. Dostęp do bezpiecznej, czystej wody pitnej to absolutna konieczność.

W tamtejszych szkołach i klasztorach woda jest często przechowywana w przypadkowych pojemnikach – plastikowych beczkach po paliwie, proszkach do prania czy sokach. Do jej oczyszczania używa się jedynie małych filtrów niskiej jakości. W efekcie większość dzieci zmaga się z problemami trawiennymi, bólami brzucha, biegunkami i innymi chorobami. A przecież wystarczy tak niewiele: profesjonalne, stacjonarne filtry oraz higieniczne zbiorniki do przechowywania wody.

Zadbajmy o to, aby dzieci miały dostęp do bezpiecznej i czystej wody o każdej porze!

Jak to działa?

Współpracujemy z dyrekcjami szkół oraz władzami klasztorów buddyjskich. Na podstawie wniosków zawierających szczegółowy budżet oraz opis sytuacji w danej placówce, finansujemy zakup wysokiej jakości filtrów wodnych oraz odpowiednio dużych, atestowanych zbiorników na wodę pitną i użytkową. Każde miejsce ma swoją specyfikę i inne potrzeby. Cały proces jest przez nas starannie dokumentowany, dzięki czemu mogą Państwo dzielić z nami radość na widok zdrowych, uśmiechniętych dzieci oraz mniszek.

Możesz wesprzeć ten projekt, kupując certyfikat:

Pełnowartościowa i zróżnicowana dieta jest kluczowa dla prawidłowego rozwoju dzieci. Odpowiednie odżywianie daje energię i zapobiega wielu chorobom. Tymczasem tybetańskie dzieci każdego dnia jedzą to samo: soczewicę, ryż, makaron, czasem zupę. W ich jadłospisie brakuje warzyw, owoców i tak potrzebnego białka.

Społeczność tybetańskich nomadów w Indiach zamieszkuje płaskowyż Changtang w Ladakhu – jeden z najbardziej odizolowanych regionów na świecie. Wysokość nad poziomem morza przekracza tu 4400 metrów, lata są krótkie, a zimy niezwykle surowe, z temperaturami spadającymi poniżej -35°C. Mieszkańcy żyją w rozproszeniu w kilku wioskach, w których pozostali głównie seniorzy. Młodsi koczownicy wędrują po płaskowyżach wraz ze stadami kóz i owiec.

Aby dzieci nomadów mogły zdobyć wykształcenie, którego nie miały szansy otrzymać starsze pokolenia, organizacja TCV (Tibetan Children's Villages – Tybetańskie Wioski Dziecięce) stworzyła wysoko w górach trzy szkoły, które działają już od 40 lat. Obecnie uczęszcza do nich łącznie 400 dzieci koczowników w wieku od 3 do 12 lat (przedszkole oraz klasy 1–5).

Wszystkie trzy placówki – w wioskach Sumdho, Nyoma i Hanle – działają jako szkoły z internatem. Mieszkają w nich dzieci już od 3. lub 4. roku życia. Podczas gdy ich rodzice wędrują ze stadami po okolicznych górach, maluchami opiekują się tzw. „matki domowe” (wychowawczynie zastępcze). Ich praca, szczególnie przy opiece nad najmłodszymi, jest niezwykle wymagająca.

TCV jako organizacja pozarządowa zapewnia tym dzieciom nie tylko edukację, ale dba także o ich podstawowe potrzeby, takie jak wyżywienie, odzież i dach nad głową. Ponieważ Changtang jest odcięty od świata i oddalony od głównego centrum Ladakhu o 300 km trudnej górskiej drogi, dostęp do niego jest bardzo ograniczony. Skutkuje to brakiem podstawowych usług, opieki medycznej oraz pełnowartościowej żywności. Podczas krótkiego lata w górach udaje się wyhodować jedynie jęczmień i kilka gatunków warzyw. Przez pozostałe 8 miesięcy w roku dieta dzieci opiera się głównie na ryżu, soczewicy i plackach. Warzywa i owoce jedzą niezwykle rzadko – i to tylko latem. Brakuje im również białka, które jest niezbędne do zdrowego rozwoju.

Organizacja TCV zwróciła się do nas z pilną prośbą o wsparcie i sfinansowanie programu żywieniowego dla tych 400 dzieci, które obecnie żyją w skrajnym ubóstwie. Pomoże to poprawić ich stan zdrowia oraz wesprze rozwój fizyczny i poznawczy, co w młodym wieku ma fundamentalne znaczenie. Podstawowy budżet placówki nie jest w stanie pokryć kosztów zakupu odpowiedniej żywności.

Dzięki Twojemu wsparciu organizacja TCV nawiąże współpracę z lokalnymi rolnikami z centralnego Ladakhu, aby dostarczać świeże produkty na odległy płaskowyż Changtang. W dłuższej perspektywie pozwoli to stworzyć stabilny łańcuch dostaw, angażujący lokalną społeczność.

Nasza pomoc może odmienić los tych dzieci, zastępując niedożywienie pełnowartościową dietą a tym samym dając im szansę na zdrowszą i lepszą przyszłość.

Możesz wesprzeć ten projekt, kupując certyfikat:

Każdy z nas chciałby zestarzeć się z godnością. Niestety, nie każdy ma tyle szczęścia. A przecież często wystarczy tak niewiele: odpowiednio dobrana pomoc, materac przeciwodleżynowy czy leki przeciwbólowe. Starsze osoby w obozach dla uchodźców są często pozbawione tych podstawowych rzeczy. Dopóki dopisuje im zdrowie, spotykają się z ludźmi, wychodzą z domu i radzą sobie sami. Jednak gdy siły ich opuszczają, zostają sam na sam z bólem, odleżynami i ciemnością czterech ścian. A oni tak bardzo potrzebują wyjść na zewnątrz, odetchnąć świeżym powietrzem i porozmawiać z sąsiadami.

Podarujmy im tę możliwość. Jeden wózek inwalidzki może całkowicie odmienić życie starszego człowieka.

Jak to działa?

Dzięki współpracy z Departamentem Zdrowia Tybetańskiego Rządu na Uchodźstwie znamy sytuację najuboższych seniorów w obozach dla uchodźców, którzy pilnie potrzebują sprzętu rehabilitacyjnego. Aby zapewnić długofalowe wykorzystanie zakupionego sprzętu, pozostaje on własnością rządu, który bezpłatnie wypożycza go bezpośrednio potrzebującym. Gdy urządzenie nie jest już danej osobie potrzebne, trafia do kolejnego seniora. Po zakończeniu akcji otrzymujemy pełną dokumentację, dzięki czemu mogą Państwo zobaczyć, komu dokładnie pomogła Wasza darowizna.

To, że ktoś nie może chodzić, nie oznacza, że musi przestać żyć. Dołącz do nas i podaruj tybetańskim dziadkom lepsze jutro.

Możesz wesprzeć ten projekt, kupując certyfikat: